Հաճելի էր անցեալ շաբաթներուն ընթացքին կարդալ Ճեմարանի մասին տարբեր սերունդներու շրջանաւարտներուն յուշերը եւ յարգանքի բոլոր տուրքերը, որոնք կ’ուղղուէին անցեալին մէջ անշարժացած եւ պատուանդանի վրայ դրուած ուսուցիչներու հասցէին: Իւրաքանչիւր յօդուածի հետ կը փորձէի մտովին նոյն բանը ընել: Այցելել յիշողութեանս դարանները եւ Ճեմարանի տարբեր շէնքերուն, տարբեր դասարաններուն եւ հոն անցուցած…
Լաւ ուսուցիչ մը կը բացատրէ Շատ լաւ ուսուցիչ մը կը խանդավառէ Բացառիկ ուսուցիչ մը կը ներշնչէ Իսկ Տիկին Գարմէնը կեանք կը փոխէ Բոլորիս մէկ հատիկ աննման մեր Սիրելի Տիկին Գարմէն. Ամէն մէկս սնուցանած իր զաւկին նման առաջին օրէն. Երազային ճանապարհը սկսած 1953 թուին, Երբ տակաւին լուսնի վրայ մարդու ոտքի հետքեր իսկ չկային: Կը ներկայացնես…
Հինգշաբթի, 16 Յուլիս 2020-ին, Ճեմարանի տնօրէնութիւնը ընդունեց «Հայաստան» Համահայկական հիմնադրամի Լիբանանի գործադիր մարմինի ներկայացուցիչները, որոնք փոխանցեցին Հիմնադրամի կողմէ Ճեմարանի յատկացուած գումարը։ Լիբանանահայ վարժարաններու զօրակցութեան ծիրէն ներս, 2019-ի Դեկտեմբերին իր տրամադրած 150.000 ամ. տոլարի նուիրատուութենէն ետք, հիմնադրամը անգամ մը եւս 55.000 ամ. տոլար յատկացուց վարժարաններուն: Մեր խորին շնորհակալութիւնը կը…
2020-2021 տարեշրջանի նախապատրաստական աշխատանքներու ծիրէն ներս, Չորեքշաբթի, 15 Յուլիս 2020-ին, ընթացք առաւ առցանց դասաւանդութիւններու վարժողական աշխատանոցներու շարքը, «Տոքթ. Ատրինէ Գարագաշեան» սրահին մէջ։ Շաղիկ Չափարեան ներկայացուց առաջին նիւթը՝ «Առցանց դասաւանդման մօտեցումներ, մեթոտներ եւ գործիքներ», որուն աւարտին ան պատասխանեց ուսուցիչներուն հարցումներուն։ Դպրոցի զանազան բաժիններու համար նախատեսուած, փոքրաթիւ խումբերով աշխատանոցներու շարքը…
Պատկանելիութեան զգացումը կենսական է։ Զգացում մը, զոր ամէն մարդ անպայմանօրէն կ՚ապրի իր կեանքի ընթացքին։ Զգացում մը, զոր ամէն տեղ կարելի է գտնել, զանազան ձեւերով։ Զգացում մը, որ շատերու համար դժբախտաբար ժամանակաւոր է, իսկ ոմանց համար մնայուն։ Գեղեցիկ է պատկանելիութեան զգացումը, երբ մնայուն է։ Կը մեծնայ, կ՚աճի, աւելի՛ն՝ կը…
Ճաշասենեակի երկար սեղանին շուրջ նստած, դիմացս ունիմ սեւ մելանով գրիչ մը, քանի մը թուղթ եւ մէկ բառարան. տեսարան մը, որ ծանօթ էր ինծի վաղուց, մանկութեան օրերէ ի վեր, մէկ տարբերութեամբ, որ այժմ մեծ մայրս սեղանին շուրջ չէր գտնուեր ինծի ընկերակցելու գիշերուան ուշ ժամերուն, ոչ ալ հայրս հոս էր,…
Ճեմարանականները «Հայ ճեմարանի» 90-ամեակի կոչը լսելով՝ նուիրատուութեան կողքին ուրախալի այլ երեոյթ մը պարզեցին. անոնցմէ շատեր անակնկալօրէն ձեռք առին իրենց գրիչը։ Մեզի ծանօթ քանի մը գրողներու կողքին, կը հանդիպինք անուններու, որոնք շատո՜նց հայերէն չէին գրած։ Այս գրութիւններուն տակ երեւցող նոր ստորագրութիւններու երեւոյթը վստահաբար ուրախալի յայտնութիւն մը եղաւ բոլորիս։ Հիներ –…
Մի քանի շաբաթէ ի վեր՝ «Ազդակ»-ի կայքէջին վրայ եւ կամ «ֆէյսպուք»-ի ընդմէջէն կը կարդամ Ճեմարանականներու կողմէ գրուած յուշ-յօդուածներ, որոնք մի քանի վայրկեան ետ կը տանին զիս ու մոռնալ կու տան առօրեաս ու համաշխարհային սփռուած համաճարակին պարտադրած իրավիճակը։ Ինքնաբերաբար, իմ ալ յիշողութիւնս ժամանակին մէջ ճամբորդութիւն մը կը կատարէ ու…
Զբօսանքի պահ մըն էր, կարճ զբօսանքը։ Սեւակին հետ վերի յարկի մեր դասարանէն իջած եւ մտած էինք գրադարան, Արփին մեզի բարեւած էր, մենք սեղանին վրայէն «Ազդակ» թերթը առած էինք եւ սովորականին պէս սկսած էինք ոտքի վրայ աչքէ անցընել զայն։ Այն ատեն պէտք էր որ 10-րդ դասարան ըլլայի. Սեւակը դեռ…
1 Օգոստոս 1957-ին սկսաւ գիշերօթիկի իմ կեանքս՝ Ն. Փալանճեան Ճեմարանին մէջ։ Առաջին մէկուկէս ամիսը անցուցի Մէյրուպա գիւղի պանդոկներէն մէկուն մէջ, ուր գիշերօթիկներու մէկ մասը ամառուան արձակուրդը կ՛անցընէր՝ Սըր-ի հսկողութեան տակ։ Քուէյթի անապատներէն վերջ, ուր մանկութիւնս անցուցած էի, կանաչ լեռները, պարտէզները եւ մանաւանդ պտղատու ծառերը նորութիւն էին ինծի համար։…
Ճեմարանը, ճեմարանականներուս ջախջախիչ մեծամասնութեան համար եղած է այնքան հոգեհարազատ հաստատութիւն մը, որ անձնապէս երբեք չէի մտածած, թէ ի՛նչն է, որ զայն վերածած է «Մեր բոլորիս դուն ուխտավայր»-ի, վա՞յրը, շէնքե՞րը, ընկերական մթնոլո՞րտը, աննման ուսուցիչնե՞րը: Յստակ է, թէ ընդհանրապէս ամէն դպրոց իր շրջապատին համեմատ նկատելի գեղեցկութիւն մը կ՛ունենայ, հոն անպայման…
Շա՜տ յիշատակներ՝ ապրումներու թաթխելով, արձանագրած եմ Ճեմարան հոտող թուղթերուն, աւարտական դասարանի վերջին օրերուն եւ տարազաւոր կեանքի վայրկեանները հասցնելով էջերու եզերքին։ Նմանօրինակներ արտադրելու կիրքը չունիմ ա՛լ։ Հարկաւ, տարիներ շարունակ մտերմացած եմ Ճեմարանի վիթխարի պատերուն հետ եւ աճած անոնց թիկնեղ պատմութիւններով, անտարակոյս Ճեմարանիս 90-ամեակը սրտիս կ’առթէ արտայայտուիլ եւ կրկին յայտնել…
